Did you had a CAMEO today?
Cameo;
Een sneak apparance ofwel een kort optreden van iemand (in een film).
Tevens; een camera beweging.
Cameo;
Bekende funkband vooral bekend van de rode tok gedragen door zanger Larry Blackmond ( Hit:Word up uit de jaren tachtig).
Cameo weblog ; 3 maal daags tot U nemen!

Voor U verder gaat wordt U eerst aangeraden de geschiktheidstest te doen!
De test bestaat slechts uit 3 korte vragen *. Succes!

Vraag 1: Hoe komt U op Cameo’s Word Up terecht?

a) Wat maakt dat uit? Ik ben op zoek naar gratis muziek.
b) Ik hoorde van een vriend dat dit een leuk weblog is.
c) Ik las in de RSS-feed iets waar ik het niet mee eens ben en wil graag reageren.
d) Via Google. Ik zocht naar nieuwe ervaringen en indrukken.
e) I Rather would have the question in English.

Vraag 2: Wat zoekt U op Cameo’s Word Up?

a) Ik kom hier via google met zoektrefwoord Porno. Waar moet ik zijn?
b) Een kennis van me zoekt humor. Ik zoek mee.
c) Logjes waar ik het niet mee eens ben. Ik creëer graag een rel.
d) Nieuwe ervaringen en indrukken. Eventueel ook gebruikte, mits niet te oud!
e) Wass Bitte?

Vraag 3: Wat verwacht U met deze test te bereiken?

a) Gratis muziek, porno, informatie over extreem rechts en geert Wilders fanmail.
b) Dezelfde goede smaak als mijn vrienden.
c) Ik hoop Cameo’s Word Up! op zijn lazer te geven. Kick Ass!
d) Nieuwe ervaringen en indrukken. Had ik gebruikte al genoemd?
e) Ik ben deze test zat! Bekijk het lekker verder!

De Uitslag **;

*&** Vaste bezoekrs van Cameo’s Word Up! hadden de vragen over kunnen slaan ( oeps! sorry!) en kunnen dat met de antwoorden ook doen.

U koos overwegend antwoord

a) U heeft geen idee hoe google werkt! U zocht op porno, gratis, muziek, Wilders en kwam uit op Cameo’s Word Up! Niet wat U zocht! Verlaat dit log en Grow Up!

b) U bent beïnvloedbaar! Uw vrienden en kennissen maken hier gebruik van. De tip was goed, maar Cameo’s Word Up! raad u dringend aan een eigen smaak te ontwikkelen. Verder lezen is aan te raden.

c) U heeft een vast omlijnde mening! U bent overtuigd van eigen gelijk. Cameo’s Word Up! ook. Dat kan botsen. U kunt verder lezen maar op eigen risico!

d) U staat open voor nieuwe indrukken, ervaringen en kennis. U was al reeds lang onderdeel van de doelgroep van Cameo’s Word Up! maar nog niet eerder hier?! Ga in het archief naar 11 oktober en begin maar de schade in te halen!

e) U heeft de test afgebroken of overgeslagen! Heel verstandig. U leest waarschijnlijk nooit een gebruiksaanwijzing. Daarom doet uw DvD speler het na 2 jaar nog niet. Maar U komt al langer op Cameo’s Word Up! Dat maakt alles goed. Veel plezier!

Saskia reageerde op het laaste logje alhier met ; Help, nu ligt Cameo stil!
Klopt. Cameo zal de komende tijd even stil liggen. Tot de bladeren weer gaan vallen, de dagen korter worden, de wind guur de adem af snijdt en de kalender verteld dat de terassen weer op zolder gaan. Kortom, een zomerstop. Een stop waarin de renovatie van Cameo eens onder handen genomen kan worden. Maar geen stop voor Cameo’s Word Up!
Cameo’s Word Up! gaat door. Bent U belangstellend?
U kunt kiezen:

Het nieuwe, gezamelijk webboek van Jearach, Stefan, Kurt en ondergetekende.
Of

De zomereditie van Cameo’s Word Up!

To be continued…..

Wie
zou
nu
niet
van
dit
uitzicht
genieten

Saskia…@kamiel….Je hebt gelijk, de zon is beter in dit seizoen dan al dat zwart
Update; het is nu echt te makkelijk hoor!

Vol
verbazing lees ik her en der wat er zo al gaande kan zijn; Hij is vertrokken, aan het bezinnen, men weet het niet, het is een nachtmerrie.
Mijn mailbox toont me verzoekjes en vragen, waaruit ik met een warm gevoel een zekere gemissing en bezorgdheid proef. Veel te veel gemist in een korte tijd, veel te veel kwijt geraakt en way to much to react on.
Eerst maar even orde op zaken! Langzaam broeit een snood plan in mijn achterhoofd….zal ik…dat was niet vooropgezet…maar toch….nu wel een leuke kans……. verrassen is altijd leuk!

De wet van Murphy dus.

Inderdaad was mijn weblog niet zichtbaar. Reden? Simpel, als je harde schijf crasht terwijl je net bezig bent met wat veranderingen ( very good guess Glossy!) dan houdt het behoorlijk op natuurlijk.
Geen WORD meer op het web, ook niet op mijn diskje, priscella. Maar die gebruik ik toch vrijwel niet. Formateren die handel, een nieuwe frisse start maken!
Ware het niet, dat diverse andere bezigheden even prioriteit hadden en vroegen. Letterlijk geen tijd en geen gelegenheid om mail te bekijken, te posten, te reageren, kortom to be there!
Alles weer opzetten, instaleren, nieuwe tooltjes downloaden, WORD installen, en de pc wat herinrichten kost nu eenmaal veel vrijwillige uurtjes. Ze waren even not available.
Want Murphy zegt het al in zijn wet. Als het mis kan, gaat het mis en dan juist op het minst gelegen moment.
Simpel toch?

Toen ik weer on line kwam – ik zal de smakelijke verhalen bewaren voor an other time en certainly an other place ( ) – groeide mijn verwondering met de minuut.

Wat een heissa. Ach nee, da’s overdreven, maar wel grappig om te bemerken dat de een een gat in de lucht springt bij mijn afwezigheid en de ander dat te betreuren vindt.
Hmm, cameo’s word up! heeft blijkbaar zo zijn kleine maar o zo fijne lezersschare.

Dat was eerder op de dag. Bij dit schrijfwerk is die al vervlogen in een donkere, warme nacht. Moge dat een hint zijn! Want je hebt nog een verrassing te goed.

Vooruit, we doen er nog een. Om je op het spoor te zetten.

Enig idee al

Geduld vrienden, wees genadig en schenk mij jullie tijd. Even nog……
Dan ben ik weer helemaal terug ( ook bij jullie)……. hoewel?????

Omdat ik tussen het webloggen, banensite’s bekijken en bij-lezen van wat ik nog had liggen toch nog een beetje op de hoogte wil blijven besloot ik eerder op de avond maar weer eens naar het wekelijkse vragenvuurtje met de MP te kijken.

Was het maar een vragenvuurtje! Ik had er als ik Ferry Mingelen was geweest – welk feit op zich me dan weer diep ongelukkig had doen zijn, maar dit terzijde- een laaiend, niet te blussen, categorie uitslaande brand van gemaakt. Met de MP erin!

Wie Barend en Van Dorp heeft gezien met de over arrogante Minister Verdonck, die haarscherp elke nuance uit het aanstaande referendum blies, weet dat stemmen een Farce is.
Of je nu op 1 juni nee stemt of Ja, het maakt wezenlijk niets uit. Zo veel word me na Verdonck en Balkenende vanavond wel duidelijk.

Jan Peter Balkenende wordt steeds beter in het ontwijken van elk direct antwoord, dus ook op de vragen over het referendum wist hij elke zinnige uitspraak te vermijden. Veel laten we samen, het is allereerst van belang om gezamenlijk, we hebben met zijn allen… en meer saamhorigheid suggererende zinsneden die nada, niente, niets toevoegden aan de toch al overdadig zuinige informatie omtrent wat er nu echt in die grondwet staat.

Ja, de eigen parlementen mogen weer wat meer zelf beslissen bij aanvaarding van de grondwet, oreert Balkenende. Het is wat je noemt volksverlakkerij. Veto recht is er beslist niet. Gelukkig niet, want 25 lidstaten met allen een vetorecht lijdt tot een grotere chaos dan op de Franse snelwegen op Quatorze Juliet.
Het is een adviserende stem, meer niet! Maak er dan ook niet meer van. Wees eindelijk eens duidelijk en eerlijk JP!

Ineens werd me duidelijk waarom de regeringsfracties liever campaignen en folderen voor een Ja, dan gehaktdag in de tweede kamer bijwonen.
Die grondwet wordt door de Coalitie aangenomen! Dat staat allang vast. Het referendum is immers alleen een raadplegend referendum. Het staat de Regering vrij om te beslissen!

Waarom dan die campagne voor de grondwet en alle heisa er om heen?
Het is eigenlijk zo simpel. Om te voorkomen dat Nederland straks NEE stemt maar de regering met Ja de grondwet aanneemt. Dat zou betekenen dat we met zijn allen door zouden krijgen dat onze stem er niet toe deed. Dus om het enigszins geloofwaardig te houden moet ruim een derde van de kiesgerechtigde opkomen dagen bij de stemming. Dat houdt de schijn tenminste op.

Het is weer heerlijk stil in het torentje als de Premier er even na 7 uur vanavond binnen treedt. Lekker rustig. Geen geluid dringt er door. Daar houdt de premier van. Rust. Liefst zo geïsoleerd mogelijk. Kan hij heerlijk zelf beslissen over goed en slecht! Laat het geteisem en het gepeupel dat goed begrijpen!

Is dit alles?

Het was ooit een hit voor Doe Maar, maar het zal ook een vraag zijn waar menig mens met een depressie tegenaan loopt. Voor Ralf was het de enige nog relevante vraag. 7 jaar geleden beëindigde hij zijn leven door eigen hand. Het contact tussen ons was toen al een paar jaar verdwenen. Maar de kern van zijn wanhopige statement was mij duidelijk. Alles beter dan dit leven. Of sterker nog, 1 ding beter. Het zaligmakende, verlossende einde!

Bij zijn crematie trof mij de grijze haardos van zijn vader. Naar het scheen op de nacht van het nieuws van Ralf’s dood op slag die kleur geworden.

Is het moreel verantwoord iemand te helpen of te stimuleren in diens doodswens? Is dat een recht op zich? Prangende vragen, waar geen eenduidig antwoord op bestaat.
De wanhoop van de grijze haren van Ralf’s vader spraken boekdelen. Veelal zijn het de nabestaanden die met hartzeer en onbeantwoorde vragen het nakijken hebben.
Begrip voor iemands daad staat tegelijkertijd onbegrip voor het egoïsme van die daad niet in de weg. Verlossend voor jou ja, wij, de achterblijvers, zitten er nu mee!

Over dit thema is een nieuw boek verschenen van Joost Zwagerman; Door eigen hand.
Een bundel met essays en interviews over zelfmoord. Zwagerman maakte zelf een poging tot zelfdoding van zijn vader mee. ‘Er is niets heroïsch aan een zelfmoord’ schreef Zwagerman eerder in zijn Necrologie over Herman Brood.

In Door eigen hand is Zwagerman vooral op zoek gegaan naar getuigenissen die daarmee instemmen. Andrew Salomon vindt dat het ‘…Beter is te veel mensen te redden dan te veel mensen te laten gaan’. Renate Dorrestein, Guido van Oorschot en Heleen van Rooyen komen aan het woord en geven blijk van de morele dilemma’s die zij als achterblijvers ervaren.
Arthur Japin heeft zich al eerder genuanceerd over de zelfmoord van zijn vader uitgelaten. Voor Japin was die welkom, een gewenst einde aan een tirannieke en gewelddadige vaderfiguur. Volgens Japin maakte zijn vader op tijd plaats voor hem. Maar ook Japin geeft blijk zelfmoord an sich een kwaad te vinden.

Iemands zelfdoding zal altijd een leegte creëren in de gevoelens van de nabestaanden, hoe begripvol die ook over dat einde denken. Zelfs een goed begeleide euthanasie, zoals ik zelf heb meegemaakt, laat schuldgevoelens achter.
Het zal waarschijnlijk een eeuwig opkomende vraag blijven in het geval van zelfmoord; Had die voorkomen kunnen worden? Wat had ik daar aan kunnen doen.
Vragen waar een zelfmoordenaar geen rekening mee houdt. Die kiest voor de illusie van de verlichting.

Meer dan 100.00 mensen hebben inmiddels een web-log. Een even zo groot aantal is buiten de contreien van web-log bezig met een dagelijks weblog. Het is een onstuitbaar fenomeen aan het worden. Is het daarmee nog wel zinvol om te bloggen?

Nee natuurlijk niet. Op zijn best pak je een paar duizend bezoekers mee en dat is de complete impact! De meeste web-log’s verzinken echter in de grote vergetelheid, het anonieme niks.
Stel, je bent al een maandje of wat bezig en merkt tot je grote schrik dat je niet meer dan een handvol trouwe vrienden en wat braaf mee lezende familieleden als publiek hebt. Wat nu?

Hoe de top 50 te halen?
Wel, je kunt natuurlijk doen of je een journalist bent. Veel berichten kopie pasten en je klimt gestaag in de beruchte hitlijst van web-logland. Maar je hebt meer te doen op een dag. Dan begin je een web-log met wat autoplaatjes en zorgt dat je link op de Telegravin komt te staan. Wel even je nedstat afschermen want wie weet zien mensen dat je een ‘hitmachine’ in zet zoals sommigen dan doen.
Of gewoon een forum topic open over je Hitlerlog. Trekt altijd wel de aandacht.

Maar goed, dat gaat je te ver, en 20 logjes op een dag komen er gewoon niet uit je pen. Oei! Je bent al bij de grote afzeikbeurt geweest en hebt je daar vrijwillig laten afkeuren? Een rel geschopt maar je hits blijven mager?
Een laatste strohalm. Schrijf over je eigen leven toen je 10 was ( never happened anything afterwards), gooi er wat onbegrijpelijke, op een joint geïnspireerde logs tegenaan of schrijf een column waar je de betweter in uit hangt.

Allemaal niet geholpen? Niet in de top 50 gekomen?
Helaas. Welkom in web-logland. Kleinzielig, kleinburgerlijk en bekrompen. Dus doe vooral je eigen ding. Heb je de meeste lol mee.

Aanbevolen logs;
Jearach
Glossy
diepgang
geïnspireerd
Strips
Strak

Klik op het schilderij voor de test.

Talent
komt in vele soorten en maten. Echt talent is een vrij uniek gegeven. Bob Ross had echt talent. De vraag is alleen waarin?

Wie kent hem niet. De Jiskefet-achtige Amerikaan Bob Ross. De man met de eeuwige lowkey babbel. Schilderde op tv in een half uur een werkje om dat in 2 minuten altijd weer aan gort te helpen. Sprak eeuwig met een zachte stem over liefde, de eekhoorn in zijn tuin.
Kenmerkende uitspraak? ” It’s your painting, your little world. You can’t do anything wrong in it”.

Dus vernaggelen maar, die handel. Maar verslavende TV was het.
Ook zo veel gekeken? Doe de ‘Bob Ross test’ en vind uit of jij een kenner bent.
( courtesy of alles ist Scheisse).

1982
was het jaar van het mooiste voetbalelftal ooit. Het jaar waarin Brazilië zou schitteren.
Op het WK Voetbal in Spanje van dat jaar speelde Italië en Brazilië in de halve finale tegen elkaar. De uitslag klopte niet.
Italië won en zou wereldkampioen worden. Groter onrecht heeft er zelden op een voetbalveld plaats gevonden. 1982 was het jaar van het grote omkoopschandaal in het Italiaanse voetbal. Paolo Rossi, die topscoorder werd op het WK, was het hele jaar niet gerechtigd te spelen. Mede door hem vloog Brazilië eruit in die halve finale. Dat had niet mogen gebeuren, maar was ook zonder Rossi onvermijdelijk geweest.

Ik was 10 en speelde de godganse dag voetbal op straat en op de veldjes. Ik wilde, in tegenstelling tot al mijn vriendjes niet in de spits. Ik wilde op het middenveld. Dat had zo zijn redenen;

Nooit, ook niet in het geprezen totaalvoetbal van Oranje uit 1974, stond er een mooier spelend elftal op een WK als in 1982. Brazilië. Het dient met de grootste achting uitgesproken te worden.

Magische balbehandelingen, een fabuleus soort lui voetbal, met een plotse versnelling. Elke tegenstander ging eraan kapot. Behalve Italië, wat catenaccio van de droevigste soort speelde.
Brazilië trad aan met grootheden als Zico, de man van de meesterlijke vrije trappen, Eder die een loeihard schot in de benen had, Socrates, de beste middenvelder ooit, die als een waar filosoof de denk- en speelwijze bepaalde en natuurlijk Falcao. Woorden schieten te kort.

Ik wilde Zico zijn, of nee, Falcao maar werd uiteindelijk altijd Socrates. Omdat ik bovendien een adidas tango bal had- de officiële WK bal- en een geel shirt en een goede voorzet dankzij uren trainen dwong ik respect af. Ik was de enige die niet Rossi wilde zijn en mocht altijd spelen, ook al waren we met te veel.

Brazilië was in 1982 ultiem. Een compleet elftal, in balans, met een overvloed aan technische spelers, die bovendien graag mooi voetbal wilde spelen. Dat was de achilleshiel van het elftal. Het speelde te mooi voetbal. Onaards mooi. En gingen er van uit met mooi voetbal elke tegenstander te bedwingen. Daardoor werden ze arrogant, wellicht gemakzuchtig. Godenzonen, avant la lettre.

Maar Italianen hebben geen boodschap aan een andere god dan die in Rome. Zonder pardon counterde ze de Braziliaanse grootmeesters naar huis. Wat restte was een elftal van hun voetstuk gekegelde stervelingen. Eeuwige roem ging hen aan de neus voorbij. Het bewijs vormt wel het ontbreken van een spoortje beeldmateriaal op internet. Brazilië, 1982. Het zal een gouden memorie blijven.

15 zelf getatoeëerde streepjes.
15 jaar opgesloten zitten maar niet weten waarom. Plotsklaps vrijgelaten wacht je een uitdaging. Achterhaal het verleden en de reden waarom. De gevolgen van falen zullen onherstelbaar wreed zijn.
Dat is de storyline van Oldboy in een notendop. Een film die je bij de strot grijpt en niet meer loslaat.

Wat doe je als je als student Filosofie klaar bent met je studie? Schrijf je een boek dat direct in de vergetelheid raakt? Of pak je het anders aan. Maak je een filmdrieluik over de moraliteit van de mens. Dat laatste deed Park Chan-Wook, de regisseur van Oldboy, de tweede film uit het drieluik over het thema wraak.

Op het laatste filmfestival van Cannes riep Quintin Tarantino Oldboy uit tot zijn favoriete film. Dat mag geen verbazing wekken. Oldboy bevat harde en gewelddadige scènes waar Tarantino likkebaardend naar gekeken moet hebben. Maar in tegenstelling tot Tarantino’s laatste werk, Kill Bill I en II is het functioneel geweld. Om aan te zien hoe iemands tanden er met een nijptang uit getrokken worden is afgrijselijk, maar in Oldboy zet het je op het verkeerde been. Het afgrijzen stoot niet af van het thema maar trekt eerder dieper het verhaal in.

Oh Dea-su komt na een avond dronkenschap bij in een cel waar hij niet uit kan. De reden waarom hij opgesloten zit wordt hem onthouden, evenals elke vorm van menselijk contact. Om zichzelf te behoeden voor waanzin traint hij zijn lichaam tot bloedens toe.
Dat lijkt een weinig verrassend gegeven, maar het wordt intrigerend als hij juist op het punt dat hij zichzelf kan bevrijden op straat staat. Een goed gevulde portomonaie en mobiele telefoon op zak.
Via die telefoon krijgt hij een opdracht; Wil je weten waarom je 15 jaar opgesloten zat? Achterhaal het verleden!

Oldboy zet de toeschouwer voortdurend op het verkeerde been. Steeds als de verhaallijn duidelijk lijkt te worden voegt regisseur Park Chan-Wook een nieuw ingrediënt toe wat de toeschouwer doet twijfelen aan goed en fout. Het gebruik van klassieke muziek versterkt het effect van vervreemding op krachtige wijze.

‘Wraak kan het gevoel van verlies tijdelijk wegnemen. Maar als je missie is volbracht, wat rest er dan? Dan komt de pijn van het verlies des te harder terug.’

Oldboy wisselt prachtige en huiveringwekkende momenten op meesterlijke wijze af en zit vol psychologische thema’s die tot nadenken stemmen. Door het goede acteerwerk krijgt de kijker voldoende ruimte om door het verhaal heen en weer geslingerd te worden. Tussen moreel verantwoord en onbegrip. Tussen sympathie en afschuw. Tussen goed en kwaad. Of tussen het ontbreken van die scheiding.

Park Chan-Wook heeft een filmisch meesterwerk gemaakt met Oldboy. Een aanrader, die aanzet tot nadenken. Een sterke maag is wel vereist.

Quicktime trailer
WMA trailer
De teaser in het koreaans van de opvolger, Lady vengeance